مردی بود قرآن می خواند و معنی قرآن را نمی فهمید .

دخترکوچکش از او پرسید:"چه فایده ای دارد قرآن می خوانی بدون اینکه معنی آن رابفهمی؟”

پدر گفت:” سبدی بگیر واز آب دریا پرکن وبرایم بیاور.”

دختر گفت:"غیر ممکن است که آب درسبد باقی بماند.”

پدر گفت: امتحان کن. دخترم.

دختر سبدی که درآن زغال می گذاشتند گرفت ورفت بطرف دریا و امتحان کرد سبدرازیرآب زد وبه سرعت به طرف پدرش دوید ولی همه آبها از سبد ریخت وهیچ آبی در سبد باقی نماند.پس به پدرش گفت که هیچ فایده ای ندارد .

پدرش گفت دوباره امتحان کن. دخترکم .

دختر دوباره امتحان کرد ولی موفق نشد که آب رابرای پدر بیاورد .برای بار سوم و چهارم هم امتحان کرد تا اینکه خسته شد وبه پدرش گفت که غیر ممکن است…

پس پدر به او گفت سبد قبلا چطور بود؟

اینجا بود که دخترک متوجه شد و به پدرش گفت بله پدر قبلا سبد از باقیمانده های زغال کثیف وسیاه بود ولی الان سبد پاک وتمیز شده است.

پدر گفت: “این حداقل کاری است که قرآن برای قلبت انجام می دهد".

پس دنیا و کارهای آن قلبت را از آلودگی پرمی کند.

خواندن قرآن همچون دریا سینه ات راپاک می کند،حتی اگر معنی آنرا ندانی…