یکی از حکیمان گفت :

خداوند یک زبان ، دو گوش و دو چشم برای ما آفریده است .

زیرا شنیدن و دیدن ، نسبت به گفتن اهمیت بیشتری دارد .

ابراهیم ادهم را برای مهمانی دعوت کردند . وقتی وارد شد ،

در گوشه ای از مجلس نشست . حاضرین مشغول غیبت کردن بودند ،

ابراهیم ادهم با خود فکر کردکه باید به طور غیر مستقیم ،

زشتی گناه غیبت را به آن ها بفهمانم . سپس رو به آن ها کرد و گفت :

“رسم ما این است که گوشت را بعد از نان می خوریم

اما شما چگونه اول گوشت می خورید ؟”

بدین ترتیب آیه 12 از سوره حجرات ( آیا هیچ کدام از شما خوش دارد

که گوشت برادر مرده اش را بخورد ، پس آن را ناخوش خواهید داشت )

را به آن ها یاد آوری کرد.

ترجمه رساله قشیریه

منبع : مجله خانه خوبان ، آبان ماه 90 ، ص 16