تحقیق پایانی سطح دو (کارشناسی)

عنوان :شیوه های تبلیغی امام حسین علیه السلام از مدینه تا کربلا

استاد راهنما :سرکار خانم سکینه ساروخانی

استاد داور :حجت الاسلام سید احمد میرخلیلی

محقق : مریم شیری محمد آبادی

چکیده

عنصر تبلیغ نقش مهمی در معرفى، نشر، حفظ و حراست اصول و مبانى هر مكتب، مذهب، حزب و گروهی در طول تاریخ، ایفا كرده است. امام حسین  علیه­السلام نیز با همراهی اهل­ بیت­شان، در طول قیام عاشورا به منظور دعوت مردم به سوی خداوند متعال و مبارزه علیه ظلم و ستم، شیوه‌های متنوعی بکار گرفتند. در این میان بارزترین شیوه تبلیغی ایشان، سخنرانی و احتجاج با مخالفان خود در اماکن مختلف از جمله مدینه، مکه، ذوحسم و غیره بود که در این سخنان موضوعات مختلفی را مطرح و از شیوه­های تبلیغی مختلفی برای رسیدن به اهدافشان استفاده کردند. در این پژوهش با بررسی خطبه ­ها و احتجاجات، 8 شیوه تبلیغی در سخنان ایشان استخراج و تبیین شده است. شیوه ­های تبلیغی عبارتند از: روش استدلالی، تبیین و ارائه درست مطالب، استناد به مشترکات، پاسخ­گویی به شبهات، موعظه، آزمایش و تصفیه یاران، معرفی الگو و بکارگیری اصول روانشناسی؛  همچنین به تبیین شیوه های عملی امام در راستای رسیدن به هدف تبلیغیشان پرداخته شده ­است.شیوه­های تبلیغی عملی امام تحت 10عنوان :به همراه بردن اهل­بیت علیه­السلام، انتخاب راه اصلی، انتخاب شهر مکه، ترک مکه در روز هشتم ذی­الحجه ارسال سفیر، ارسال نامه، دعوت فردی، دعوت دسته جمعی، احتجاج با مخالفان و جلب توجه مخاطبان مورد بررسی قرار گرفته است.

کلید واژه ­ها: امام حسینعلیه­السلام، احتجاج، خطبه، شیوه‌های تبلیغی، مدینه ، کربلا.

مبعث پیغمبر است بس شادی است

محضر عاشق حرف بس عالی است

جشن پیغمبر رسول خاتم است

عشق بر دلها حصول عالم است

عید مبعث مبارک

تحقیق پایانی سطح دو (کارشناسی)

عنوان: تعامل پیامبر اسلام (صَلَّي‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ‌وَسَلَّم ) با یهودیان 

استاد راهنما:سركار خانم نیکوخصال

پژوهشگر: ساناز مرشدی

چکیده

سیره نبوی همچون مشعلی بر سر راه رهبران و رهروان مسلم است، پس باید در آن تأمل شایسته نمود تا از راز و رمز موفقیت پیامبر ((صَلَّي‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ‌وَسَلَّم )  ) و صحابه کرام او بهره مند گردید، چون تحلیل ابعاد و زوایای زندگی پر رمز و راز پیامبر ((صَلَّي‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ‌وَسَلَّم )  ) می‌تواند ما را به اصولی رهنمون باشد که از آنها راهکارهای عملی برای زمان حاضر و همه زمانها به دست آید. در این پژوهش نه تنها اندیشه و تحلیل و بررسی درباره سیره نبوی امری ضروری بوده، بلکه پی‌جویی راه و روش تحلیل سیره سیاسی نبوی بطور اخص در تعامل با یهودیان نیز دو چندان ضروری خواهد بود؛ بسان موضوعی که این مقاله درصدد کشف پاره‌ای از ابعاد آن برآمده است. می‌توان گفت: تحقیق حاضر درصدد بازکاوی مختصر سیره سیاسی پیامبر و تبیین نظری نحوه برخورد پیامبر ((صَلَّي‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ‌وَسَلَّم )  ) با یهودیان  است. این پژوهش با رویکرد نظرى و تحلیلى، مواردى را که رهبران دین در آن با مدارا و مواردى که با قاطعیت رفتار مى‏نمودند، تحلیل و بازشناسى نموده است، و از آنجا که از آنجا که از صدر اسلام تا کنون، یهود در تقابل با اسلام بوده و در عصرهای گوناگون به شیوه‌های متفاوت و غالب‌های مختلف آن را نشان داده است، نوشته ی حاضر درصدد است ریشه‌ها و نمادهای این تقابل را مورد ارزیابی قرار دهد. چنان که این امر مورد توجه خاص خداوند متعال در جای جای قرآن کریم نیز می‌باشد. قوم یهود در طی تاریخ مدید و پرفراز و نشیب خود از ابراهیم تا موسی و داوود و پس از آن با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم کرده است، گاهی به خاطر گردن فرازی و خودخواهی به خاک ذلّت نشسته و گاه با اطاعت و بندگی معبود، بر اوج عزّت گام نهاده است. یکی از دوره‌های پرماجرای قوم بهانه جوی یهود، عصر رسالت پیامبراکرم ((صَلَّي‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ‌وَسَلَّم )  ) می‌باشد.

کلید واژه: تعامل يهود، صهيونيسم، بني اسرائيل، كليمي

انبيا آمده ‏اند تا فطرت را در مسير حق، هدايت كنند و انسان را از عبادت‏هاى عوضى نجات بخشند.

حضرت على عليه السلام در مورد بعثت رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‏ فرمايد:

«فَبَعَثَ اللّهُ مُحَمَّداً بِالْحَقَّ لِيُخرِجَ عِبادَهُ مِنْ عِبادَةِ الاوثانِ الى‏ عِبادَتِهِ …» «1»

خداوند حضرت محمّد صلى الله عليه و آله را برانگيخت، تا بندگانش را از «بت ‏پرستى» به «خدا پرستى» دعوت كند.

روحِ عبادت در فطرت انسان نهفته است و اگر درست رهبرى نشود به عبادت بت و طاغوت مى‏ گرايد. مثل ميل به غذا كه در هر كودكى هست، ولى اگر راهنمايى نشود، كودك خاك مى‏ خورد و لذّت هم مى ‏برد. بدون هدايت صحيحِ اين گرايش فطرى نيز، انسان به عشق‏ هاى زودگذر پوچ يا پرستش‏ هاى بى محتواى انحرافى دچار مى‏ شود.

______________________________

(1) نهج ‏البلاغه، خطبه 147

منبع : کتابراز نماز ، نوشته محسن قرائتی ، ص 14

هرگاه شما مريض شويد، به پزشك مراجعه مى‏ كنيد و اگر ماشينتان خراب شود آن را در اختيار مكانيك مى‏ گذاريد، دليل آن هم روشن است: پزشك نسبت به بدن شما و مكانيك نسبت به ماشين از خود شما آگاه‏تر است، گرچه مهربان‏تر نيست.

ما در انتخاب راه لازم است خود را در اختيار خدا بگذاريم چون خدا هم به ما آگاه‏تر است و هم مهربان‏تر و به قول قرآن:
 

«أ فحكم الجاهلية يبغون و مَن أحسن من اللّه حكماً» «1»

آيا حكم جاهليت را طلب مى كنند در حالى كه كيست كه از خدا بهتر حكم كند؟

امّا خداوند آگاه‏تر است چون او ما را ساخته و سازنده هر چيز اطّلاع كامل و كافى از ساخته خود دارد. قرآن مى‏ فرمايد:

«ألا يعلم مَن خَلق» «2»

آيا كسى كه آفريده، نمى‏داند؟

شهيد نوّاب صفوى در مثالى زيبا مى‏ گفت:

شما هر كالا و محصولى را از هر كارخانه‏ اى بخريد بايد همان مهندسى كه سازنده آن است دستور استفاده از كالا را بدهد وديگران حقّ صادر كردن دستور ندارند و انسان از يك كالا ومحصول كارخانه كمتر نيست، براى انسان بايد خداوندى دستور دهد كه هم سازنده اوست هم از تمام نيازهاى مادّى ومعنوى او آگاه است و هم از مسير ابدى وآينده او با خبر است.

__________________________________________________
(1). سوره مائده، آيه 56
(2). سوره ملك، آيه 14

منبع : کتاب اصول عقاید ، نوشته محسن قرائتی ، ص 215

ميزبانى را تصور كنيد كه افرادى را دعوت كرده است؛ مهمانان راه خانه را نمى‏ دانند و در مسير راه هم راه‏هاى فرعى و انحرافى وجود دارد و اغفالگران و حيوانات درنده و تاريكى شب هم خطرهاى ديگرى است كه عابران را تهديد مى‏ كند.

در اينجا بر ميزبان است كه شخص دلسوز و آگاهى را با داشتن چراغ و نقشه براى راهنمايى مهمانان بفرستد، زيرا در غير اين صورت اساس دعوت لغو خواهد بود.

خداوند تمام جهان را براى بهره ‏گيرى انسان آفريده و همه ما را براى سعادت ابدى و بندگى خودش دعوت فرموده است، با توجّه به اينكه ما راه را نمى ‏شناسيم و يا در انتخاب راه راست اشتباه مى‏ كنيم و در مسير حركت، به خط ها و وسوسه‏ هاى شيطانى و طاغوت ‏ها و تاريكى‏ هاى شرك و جهل و تفرقه وانحراف دچار مى‏ شويم، در اينجا اگر ميزبان ما كه خداى بزرگ است، رهبرى همچون پيامبر با چراغى همچون معجزه و نقشه ‏اى كامل همچون قرآن، براى هدايت ما نفرستد، دعوت‏ هايى كه خداوند از ما نموده لغو و بيهوده مى ‏شود، و هدف نهايى از ارسال پيامبران صورت نمى‏ گيرد، زيرا هدف از بعثت انبيا حركت انسان به سوى تكامل واقعى است و هر حركتى هم به مبدأ و مقصد و راه نياز دارد و هم به وسيله و رهبر و در همه اين نيازها نياز به رهبر ضرورى‏تر است، زيرا اگر رهبر نباشد هم راه را گم مى‏ كنيم و هم هدف را و هم وسيله‏ ها نابجا به كار مى‏ رود.

منبع : کتاب اصول عقاید ، نوشته محسن قرائتی ، ص 214