بخش‌هایی از یک بیانات قدیمی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای درباره دعای وداع امام سجاد علیه‌السلام با ماه رمضان که برای اولین‌بار منتشر  شد.

«السلام علیک یا شهرالله الاکبر» بدرود اى بزرگترین ماه خدا، و اى جشن اولیاء خدا. «السلام علیک یا اکرم مصحوب من الاوقات.» بدرود اى شریفترین و عزیزترین مصاحب، از وقتها و زمانها. و اى بهترین ماه از لحاظ روزها و ساعتها. «السّلام علیک من شهرٍ قربت فیه آلامال» بدرود اى ماهى که آرزوها در آن به ما نزدیک شد یعنى ما با تلاش خودمان، تلاش مضاعفان به آمال و آرزوهاى حقیقى و انسانى خودمان نزدیک شدیم، و به همین ترتیب با این جملات و کلمات این ماه مبارک را بدرود مى‌گوید امام سجاد و از لیلةالقدر و از دعا و از قرآن و از مغفرت در این ماه به گرمى و مشتاقانه حرف مى‌زند و بعد از خداى متعال درخواست مى‌کند؛ که خدایا آنچه را که در این ماه به ما رسیده این را براى ما نگه دار، و آنچه را که از این ماه ما به‌دست نیاوردیم این محرومیت ما را به عنوان یک نقص، به عنوان یک ضعف، مورد ترحم خودت قرار بده و براى ما جبران کن. و بعد هم آرزو مى‌کند امام سجاد که یکبار دیگر این ماه برگردد.
سخنرانی در روز ۲۹ رمضان در نهاد ریاست جمهوری ۱۳۶۶/۳/۷

دانلود فایل صوتی «بدرود ای ماه خدا »

منبع : KHAMENEI.IR

آنهائی كه شُوقاً إلَی الله، حُبّاً لله، شُكراً لله عبادت كردند، جائزه را از دست بی دستی خدای سبحان دریافت می كنند و آن هم محبوبیّت است و كرامت را به آنها عطاء می كند؛ وقتی محبوب الهی شدند، هم از گزند دوزخ مصون اند، هم از فیض و فُوز بهشت

ماه مبارك رمضان یك وحدت جمعی دارد ؛ گذشته از اینكه هر روز تكلیف جدا و مستقل دارد و روزه گرفتن اش لازم است ، مجموع این ماه یك وحدت خاصّ دارد كه قرآن كریم از او اینچنین یاد كرده است : مَنْ شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهرَ فَلیَصُمْهُ (1). كسی كه در ماه مبارك رمضان شاهد و حاضر بود و مسافر بود ، این شهر را ، این ماه را روزه بگیرد . لذا وظائف خاصّی برای شب هاست ؛ دستورهای مخصوصی برای روزهاست ؛ این وحدت جمعی ماه مبارك رمضان با فرارسیدن اوّل شوّال ، فطر او فرا می رسد .
بنابراین همانطوری كه هر روز پایانش افطار است ، این ماه هم پایانش افطار است و روز عید فطر افطار این ماه است ؛ این مطلب اوّل .

مطلب دوّم آن است كه این روز را خدای سبحان عید رسمی مؤمنین قرار داد . از دعای نورانی امام سجاد در وداع ماه مبارك رمضان بر می آید ، چنین كه در دعاهای قنوت نماز عید فطر هم بر می آید كه خداوند این روز را عید قرار داد ؛ كه جَعَلتَهُ لِلمُسلِمینَ عِیداً (2)، لِلمُؤمِنینَ عِیداً (3).
مطلب بعدی آن است كه عید به معنای نشاط و سرور نیست ! چون سُروراً عطف بر عید شده است و جدای از اوست . در صحیفة سجادیّه دارد عِیداً وَ سُروراً ؛ این عید گرچه با (یا) استعمال شده است ، ولی اصل اش (واو) ای است نه یائی ! شاید یائی هم اصلاً نباشد ! این عادَ یَعُودُوا است ؛ كه معاد هم از همین لغت است ، و مُعید بودن خدای سبحان هم از همین لغت است . كه عید از عُود و رجوع مجدّد است . خدای سبحان نام مباركی دارد به نام مبداء و مُبدع و نام مبارك دیگرش مُعید است كه او بر می گرداند . یوم عید یوم رجوع إلَی الله است .
لذا دستورهائی كه مربوط به خطبه ها و سخنان امام نماز عید هست ، این است كه : شما وقتی از منزل هایتان بیرون می روید به طرف مصلّی ، آن حالت زنده شدن از قبر را در نظر بگیرید كه یك ترسیمی از معاد است . منتها خدای سبحان اگر بخواهد به صورت مُعید تجلّی تامّ داشته باشد ، جریان معاد پیش می آید ؛ و اگر گوشه ای از آن نام تجلّی بكند ، « عید فطر » ظهور می كند . این عود و رجوع بنده است به طرف خدای سبحان.

كسانی كه روزة این ماه را گرفتند و توفیق انجام وظیفه داشتند ، بر می گردند ، جائزة خود را از خدای سبحان دریافت می كنند . لذا شب عید فطر و روز عید فطر به عنوان « لِیلَهُ الجَوائِز » یا « یُومُ الجَوائِز » هست كه اگر گفته شده است :

روز عید است و من مانده در این تدبیرم كه دهم حاصل سی روزه و ساغر گیرم
همین است كه انسان بر می گردد به طرف خدای سبحان ، پاداش اش را دریافت می كند .

ادامه »

1. «عجب» و احساس «سیری» و «اشباع»/چند عامل موجب می‌شود که انسان از این ایام خاص(شبهای بعد از شب‌های قدر) خوب بهره نبرد. یکی غرور و عُجب عبادت است که انسان فکر می‌کند خیلی درِ خانۀ خدا مایه گذاشته است! لذا یک احساس سیری و اشباع شدن دارد. این عُجب است و عُجب هم موجب حبط عمل می‌شود.

2. عدم تحمل سطح معنوی بالا/یکی دیگر از عواملی که موجب می‌شود انسان بعد از شب‌های قدر، عبادت نکند، این است که گاهی انسان در شب‌های قدر، یک‌مقدار سطحش بالا می‌رود ولی چون شایستگی لازم(برای این سطح بالا) را ندارد، یک مدتی را به غفلت می‌گذراند تا سطحش دوباره پایین بیاید. انگار به گروه خونی‌اش نمی‌خورَد که زیاد آدم خوبی بشود، لذا می‌خواهد سطح خودش را پایین‌تر بیاورد! و این هم اتفاق خیلی غم‌انگیزی است.

3. یأس از خدا/ گاهی از اوقات هم ممکن است انسان از پروردگارش مأیوس شده باشد و پیش خودش بگوید: «اگر شب قدر مرا نبخشید‌ه باشند، الان هم نمی‌بخشند!» در حالی که باید دقت کنیم که خیلی از اوقات، در شب قدر، آدم را به‌صورت مشروط می‌بخشند و اگر بعد از شب قدر، پیگیری کنید، این بخشش برای شما تثبیت می‌شود.

حجت الاسلام پناهیان 95/04/12

منبع:سایت شهید آوینی

پيامبر (ص) فرموده ‏اند:

در ماه رمضان خداوند پاداش كارهاى نيكو را چند برابر مى ‏كند و خطاها را محو مى ‏فرمايد

و درجات را مى ‏افزايد. هر كس در اين ماه صدقه‏ يى دهد، خدايش مى ‏آمرزد و هر كس به

بردگان خود نيكى كند، خدايش مى ‏آمرزد و هر كس خشم خويش را فرو خورد، خدایش

مى ‏آمرزد و هر كس خلق خويش را نيكو كند و پيوند خويشاوندى را در آن ماه رعايت كند،

خدايش مى ‏آمرزد.

سپس فرمودند: اين ماه شما چون ديگر ماهها نيست. چون به سوى شما فرا مى ‏رسد با

بركت و رحمت فرا مى‏رسد و چون از شما سپرى مى ‏شود با آمرزش گناهان سپرى مى ‏گردد

اين ماهى است كه كارهاى پسنديده را در آن دو چندان پاداش است و كارهاى خير در آن پذيرفته

است. هر كس از شما در اين ماه براى خدا دو ركعت نماز مستحب بگزارد خدايش مى ‏آمرزد.

سپس فرمودند: بدبخت واقعى كسى است كه اين ماه بر او بگذرد و گناهانش آمرزيده نشود

و او در آن هنگام كه نيكوكاران به پاداشهاى خداوند كريم مى ‏رسند زيانكار خواهد بود.

روضة الواعظين، محمد بن فتال نیشابوری ، ترجمه مهدوى دامغانى، ص: 543

پيامبر فرموده اند:

«در رمضان پنج چيز به پيروان من داده شده كه به پيروان ديگر از پيامبران داده نشده.

يكم- در شب اول رمضان خدا به ايشان نظر مهربانى كند و هر كه مورد لطف خدا گردد

هرگز او را شكنجه نكند.

دوم -در شامگاه بوى دهان ايشان پيش خدا از بوى مشكنيكوتر است.

سوم- فرشتگان در شبانه روز براى ايشان آمرزش از خدا خواهند.

چهارم- خدا به بهشت فرمان دهد كه براى بندگان من آمرزش بخواه و خويشتن براى

ايشان آزين فرما، تا بديدار تو آزار و گزند جهان از دلهاى اينان بزدايد.

پنجم - آنكه در شب آخر رمضان همه گناه‏ها آمرزيده مى ‏گردد».

مردى گفت: در شب قدر چگونه؟.

گفت: ندانسته‏ يى كه كارگران هر گاه كار خويش را به پايان رسانند مزد خود را دريافت دارند؟»

الخصال، محمد بن علی ابن بابویه ،ترجمه مدرس گيلانى، ج‏1، ص: 259

در رمضان، مؤمنان با كارت «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ» به ميهمانى خداوند دعوت شده ‏اند، و اين ميهمانى ويژگى‏ هايى دارد:

1- ميزبان، خداوند است و ميهمانان را شخصاً دعوت كرده است.

2- وسيله پذيرايى، شب قدر، نزول قرآن، فرود آمدن فرشتگان، استجابت دعا، لطافت روح، و دورى از دوزخ است.

3- زمان پذيرايى، ماه رمضان است كه به گفته‏ ى روايات، اوّل آن رحمت، وسط آن مغفرت و آخر آن پاداش است.

4- چگونگى پذيرايى، شب قدر به گونه ‏اى است كه در آن نياز يك سال ميهمانان تأمين مى ‏شود و زمين با نزول فرشتگان در شب قدر مزيّن مى ‏گردد.

5- غذاى اين ماه، غذاى روح است كه براى رشد معنوى لازم است، نه غذاى جسم. لطف غذاى اين مهمانى، آيات قرآن است كه تلاوت يك آيه آن در ماه رمضان همچون تلاوت تمام قرآن در ماه‏ هاى ديگر است.

اين ميهمانى هيچ سنخيّتى با ميهمانى ‏هاى دنيوى ندارد. خداوندِ عالِم و غنى و خالق و باقى و عزيز و جليل، ميزبان انسان‏هاى جاهل و فقير و فانى و مخلوق و ذليل مى ‏شود و مى ‏گويد: من دعايتان را مستجاب مى ‏كنم و براى هر نفسى كه در ماه رمضان مى ‏كشيد، پاداش تسبيحى عطا مى ‏كنم. «1»

__________________________________________________
(1). خطبه ‏ى پيامبر صلى الله عليه و آله در جمعه آخر ماه شعبان.

منبع : تفسير نور(10جلدى)،محسن قرائتی ،  ج‏1، ص: 28